گزارش ایلام بیدار از شعار صد روزه؛
انسان عاقل از یک سوراخ دوبار گزیده نمی شود
کد مطلب: 26637
تاریخ انتشار : 1396-02-27 13:04
از نگاه همه اقتصاد یعنی جیب مردم در این روزها شاهد آن هستیم که جیب مردم پر است از خالی و پر است از شعارهای انتخاباتی دولت یازدهم که هر چه دست بیشتر در جیب فرو میبری بیشتر از خانواده و فرزندان خود شرمنده می شوید.

گروه اقتصادی ايلام بيدار:: در حالی بیش از سیزده صد روز از روی کار آمدن دولت تدبیر و امید می گذرد که شعار انتخاباتی دولت در سال 92 حل مشکلات اقتصادی، اجتماعی، سیاست داخلی، سیاست خارجی و امر فرهنگی، بود.

حال به بررسی یکی از این  وعده ها که همه مردم بگونه ای با آن دست به گریبان هستند می پردازیم.

گشایش و حل مشکلات اقتصادی

 ابتدا به توضیحی درباره اقتصاد می پردازیم که اصلا اقتصاد یعنی چه و تفاوت آن با دیدگاه دولتی ها چیست؟

تعریف علمی اقتصاد یعنی ارتباط بین تولید کنددگان توزیع کنندگان و مصرف کنندگان در یک منطقه و به عبارتی دیگر ارتباط بین تولید و تجارت و عرضه پول در کشور است.

با بررسی همین تعاریف به ضعف دولت یازدهم در مبحث اقتصاد می رسیم.

دولتی که بیشتر تمرکز خود را بر سیاست خارجی بنا کرد و از وضعیت اقتصادی مردم چشم پوشی کرد و شعار انتخاباتی خود را نیز فراموش کرد.

با نگاهی به وضعیت بنگاه های اقتصادی تولیدی می بینیم که بیشتر بنگاه های بزرگ کشور که هر کدام به نوبه خود برند های معتبری در کشور و جهان هستند با مشکلات عدیده اقتصادی مواجه و بیشترشان یا تعطیل شده اند یا در مرز تعطیل شدن قرار دارند.

این موضوع یعنی اینکه تولید که همان شاخه ابتدایی اقتصاد است کاهش پیدا کرده و عملا رکود افزایش پیدا میکند.

کاهش یا قطع تولید یعنی ورشکستگی و در ادامه بیکاری عده بسیاری از جوانان مشغول به کار هستیم که در این واحد های تولیدی مشغول بوده اند که این نشان می دهد که علاوه بر اینکه هیچ اقدامی برای کاهش بیکاران جویای کاری که عمدتا تحصیل کرده هستند نشده بلکه بر شمارو آمار بیکاران نیز افزوده شده است.

نکته مهمتر بیکاری کارگران، معیشت خانواده های آن هاست که تا کنون با حقوق اندکی که از بنگاه های تولیدی می گرفتند شکم خود را سیر می کردند و به قولی با سیلی صورت خود را سرخ می کردند که با این وضعیت به وجود آمده سیلی نیز دیگر پاسخگو نخواهد بود.

غایت این بی توجهی های مسئولان به وضعیت اقتصاد و اشتغال افزایش آمار افسردگی و نهایتا خودکشی آن هم بیشتر در بین جوانان تحصیلکرده ای است که برای خود چه آینده هایی که متصور نشده بودند، اما اکنون فقط با شعاری نوشته شده در سایت ها و روزنامه ها روبرو هستند.

در این بین علاوه بر کارگران کارخانجات چه بسیار افراد توزیع کننده و بازاری هستند که از این وضعیت نابسامان اقتصادی متضرر شده و عملا رکود بازار بر کسب و کار آن ها و به نسبت بر معیشت و زندگی خانواده هایشان اثر منفی می گذارد.

از نگاه همه اقتصاد یعنی جیب مردم در این روزها شاهد آن هستیم که جیب مردم پر است از خالی و پر است از شعارهای انتخاباتی دولت یازدهم که هر چه دست بیشتر در جیب فرو میبری بیشتر از خانواده و فرزندان خود شرمنده می شوید.

وضعیت اقتصاد و معیشت مردم نیاز به توضیح و تفسیر ندارد وبه قولی آن چیز که عیان است چه حاجت به بیان است.

چه بسیار هستند پدران و کارگرانی که برای مقابله نشدن با فرزندان و خانواده خود به دلیل شرمندگی از وضعیت معیشتشان، مجبور به ترک محل سکونت برای جویا شدن کاری هرچند سخت و طاقت فرسا اما برای گذران زندگی خانواده هایشان هستند.

با گذشت حدود "سیزده صد روز" از شعار انتخاباتی دوره قبل خود و شکست این شعار و دیدن وضعیت اسفبار معیشت مردم ، کماکان شاهد تکرار این شعار در تبلیغات انتخاباتی دولت هستیم وباید دید که مسئولان دولت، شعار صد روزه را برای گشایش در کدامین مبحث انتخاباتی در نظر دارند.

هر چند که ملت آگاه و بیدارگاه و بیداربلببب ایران همواره نشان داده اند که "انسان عاقل از یک سوراخ دوبار گزیده نمی شود"

در پایان امدواریم شاهد  پایان شعارپروری و شعار زدگی و توجه بیشتر به اقتصاد مردم به جای سیاست بازی باشیم.

انتهای پیام/ الف

تازه ترین مطالب

پربیننده ترین مطالب